Doom Oyunları Tarihçesi

Doom Oyunları Tarihçesi

Doom Oyunları Tarihçesi

1. şahıs nişancı (FPS) cinsinin doğuşunda ve popülerlik kazanmasında en değerli firmalardan birisidir id Software. Wolfenstein 3D ile başlayan süreçte firmanın değerli bir sair markası da Doom oldu. 1993’te başlayan seri, 2016’daki yeni Doom oyunu ile hikâyeyi tekrar başlattı. Artık de Doom Eternal ile Dünya’ya dönüp Cehennem’in istilacı güçlerini alt etmeye çalışıyoruz.

Dedik ki, hazır Eternal gelmişken ve tekrar Doom moduna girmişken serinin evveliyatında neler olmuş, bir göz atalım. Doom Wiki Fandom sahifesi başta olmak üzere ilgili makalelere şöyle süratlice bir göz gezdirip, hazırlanan görüntüleri izleyip Doom oyunlarının bir özetini çıkardık. O hengam buyurun Doom’un 27 yıllık hikayesine:

Doom (1993)

Serinin başlangıcı oldukça ses getiren bir oyunla olmuştu. Periyodun teknolojisi düşünüldüğünde ileri seviye bir oyun olarak nitelendirilebilirdi. Müzikleri pek güzeldi. Hikayesi de ilgi çekmişti. Sonuçta muazzam bir popülerlik yakaladı. Oyun o kadar ilgi çekti ki, Wisconsin Üniversitesi’nin ağını çökertmeyi başardı, yerküre umumunda de ofis performansını önemli bir biçimde düşürmekle itham edildi, velev kimi mahallerde yasaklandı bile.

Bu oyunun arkasındaki isimlere ve sonraki periyotlarda imza attıkları işlere bakınca bu muvaffakiyetin aslında tesadüf sayılamayacağını söyleyebiliriz. American McGee, John Romero ve John Carmack üzere isimlerden oluşan bir takımdan bahsediyoruz sonuç olarak.

Evet oyunda ne anlatılıyordu? İsimsiz ‘Space Marine’ olarak (işte bu er, sonradan efsaneleşen Doomguy’ımız oluyor ki kendisinin Doom Marine yahut Doom Slayer olarak isimlendirildiğini da görüyoruz) işlerin zıt gittiği bir deney sonucunda uzay üssümüzü işgal eden iblislerin haklıyor, geldikleri mekana geri postalıyorduk. İşte bu türlü tek cümlede özetlenebilecek kadar olağan bir hikayesi vardı. Lakin sonrasında dallanıp budaklandı, detaylarını da öğrenmiş olduk.

Hikayemizde kilit noktada bulunan bir şirket UAC (Union Aerospace Corporation). 2015 yılında Thomas Kelliher tarafından kurulan bu mega şirketin hem Yerküre ve Ay’da hem de Mars ve iki uydusu Phobos ile Deimos’ta faaliyetleri bulunuyor. (Esasında başka gezegenlerde de faaliyetleri laf konusu fakat oyunumuzun hikayesi oralara kadar uzanmış değil) Mars’ın, bu şirketin ana üssü olduğunu söylemek mümkün.

Vakalar, Mars’taki üsse Phobos’tan gelen bir bildiri ile başlıyor. Bildiride, bir atak yapıldığı ve takviyeye muhtaçlık duyulduğu belirtiliyor. Zıt giden bir ışınlanma deneyi sonucunda iblislerin işgali başlamış. Vukuat konumuna giden birlikteki erler ya katlediliyor ya da onlar da iblise dönüşüyorlar. Bir tek isimsiz erimiz ‘space marine’ kalıyor. Sonrasında da aldığı yeni talimatlar doğrultusunda aklığa girişiyor; Phobos ve Deimos’ta önüne çıkan iblisleri haklayıp aldığı emre konumuna getirmeye çalışıyor. Bu arada Deimos’un artık Cehennem’in yanıbaşına ışınlanmış olduğunu da fark ediyoruz. Buradaki işimiz bittiğinde Dünya’ya ışınlanabileceğimiz bir geçit keşfediyoruz. İblislerin, Dünya’yı işgalini engellemeye çalışsak da başarılı olamıyoruz.
Bu esnada, bir öteki er de UAC’ın Mars üssündeki iblis işgalini sona erdiriyor ve Dünya’ya dönüş buyruğu alıyor. Mars’ta hayatta kalan tek kişi kendisi. Yerküreye döndüğünde, iblislerin Dünya’yı işgal ettiğini görüyor.

İşte 2. oyunun başladığı kısım da burası, Dünya’nın işgali meydana geliyor…


Doom II

İsimsiz erimiz, Dünya’daki işgali sona erdirmek için tam gaz bir savaşa atılır. Sonrasında da iblis tehdidinin kalbine kadar iner.

Dünya’nın işgali sırasında UAC idaresi de öldürülmüştür. Yeni bir idare şirketi devralır. Bilinmeyen gizli bir ormanlık sahada ve Jüpiter’in uydularından birisinde yeni üsler kurar. İsimsiz erimiz bu sefer de Jupiter’in uydusundaki üsse masraf, orada hayatta kalan son er olur, yeniden iblisleri haklar vs. Anlayacağınız tarih tekerrürden ibarettir dedirten bir maceranın ortasında kalırız bir defa daha. Yeniden aksi giden bir çalışma, yeniden açılmaması gereken kapıların açılması, yeniden Cehennem ordularının o kapıdan geçip işgale başlaması… UAC üsleri karantina altına alınıp radyoaktif bombardımana tutulur. Fakat Mother Demon ölmez, vesair iblisleri de geri getirir, hem de daha güçlü ve daha ölümcül bir biçimde.

Doom 64’teki hikâye de bu oluyor işte. Radyoaktif hücumdan evvel hizmetten çekilen Doom Marine, yeniden hizmete döner. Daha evvel temizleyemediği üslerde iblislerin kökünü kazır. Yetmez, Cehennem’den bir daha bu türlü bir tehdit gelmemesi, yeni bir Mother Demon türememesi için Cehennem’de kalmaya karar verir.

Doom III

Tekrar bir deney (yahu yapmayın şu deneyleri, başımıza bela açıp duruyorsunuz!), tekrar bütün üssün işgale uğraması, yeniden bir birlik askerin üssü temizlemek için gönderilmesi ve yeniden ekipten sadece bir askerin hayatta kalması. Gerisini iddia edebiliyoruz artık değil mi 🙂

Bu oyunla birlikte Doom kozmosunun hikayesinde birtakım kıymetli detayları da öğreniyorduk. Mars’ta ileri bir medeniyetin yaşamakta olduğu, sonrasında Dünya’ya geldikleri, bütün bu ışınlanma teknolojilerinin ve gayrı ileri teknolojilerinin onlardan miras kaldığı, bu ışınlanma kapılarının yarattığı tehlikeyi görüp kapıları mühürledikleri, lakin bizim ne yapıp edip o kapıları açmayı ve iblisleri başımıza bela etmeyi başardığımızı öğreniyoruz.

Ve 2016 yılındaki yeni Doom ile birlikte seriyi de yeniliyoruz…

2 Beğen

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir