Call of Duty: Warzone – İzlenim

Call of Duty: Warzone – İzlenim

Call of Duty: Warzone – İzlenim

Battle royale çeşidi uzun vadedir aramızda. İstatistikler tipe olan talebin düşüş yaşadığına işaret ediyor olsa da bu durum daha ziyade BR oyununun etrafımızı sarmasına handikap değil. Warzone da kaçınılmaz olarak bu kervana katılan oyunlar arasında.

Aslına bakarsanız bu durum Call of Duty serisi için yeni değil. Black Ops 4 ile birlikte hayatımıza giren Blackout modu, CoD tarihine geçen birinci resmi battle royale olmayı başarmıştı. Şahsen bir CoD tutkunu olsam da Black Ops serisinin rüzgarına kapılma fırsatım olmadı çünkü senaryolarını oynadığım oyunların çevrimiçi modlarının bana hitap etmediğini fark etmem uzun sürmemişti. Gelgelelim Blackout’u deneyimlediğimde CoD mekaniklerinin aslında battle royale tipi için nispeten sefalı olduğunu fark etmiştim. Bu yüzden Çağdaş Warfare’e gelecek bir BR modu için pusuda beklemeye başlamıştım.

Beklediğimiz gün geldiğinde çok oyunculu moduna yüzlerce saatimi gömdüğüm Çağdaş Warfare’in Warzone moduna giriş yaptım. Evet sonuç? İşte orası biraz karışık…

Aslında yaşadığım hissiyatı Çağdaş Warfare’in üzerine atmak istemiyorum. İncelemesini de yaptığım oyunu çok beğendiğimi tekraren söylemiştim. Klasikleşmiş CoD 4 tecrübesini iliklerime kadar yaşatan oyun, gün ortasında bile bir maç atıp çıkabileceğim kadar enjekte olmuştu bünyeme. Birebir mekanikleri kullanan Warzone’dan da misal bir performans bekliyordum açıkçası. Lakin bu mod ağızımda şimdi ismini koyamadığım kekremsi bir tat bıraktı.

Silahım Biçim Önümden Çekil

Neyse… Bahsimiz şimdi bu değil. Şahsi deneyimlere gelmeden evvel gelin neymiş bu Warzone ona bakalım. Yaklaşık 150 kişinin Verdansk isimli haritaya atlaması ile başlıyor oyun. Battle royale cinsinin klasikleşmiş mekaniklerinin tamamı Warzone’un içerisinde de mevcut. Adım adım silah topluyor, gelişiyor ve daralan çemberde hayatta kalan son öbeğin içerisinde olmayı umut ediyorsunuz. Tabi iş CoD olduğunda pek çok değişik mekanik de önümüze çıkıyor.

Örneğin loot mekaniği epey değiştirilmiş. Evet, her vakit olduğu üzere sınırlı kesimlerde silah ve zırh üzere eşyaları yekuna imkanınız var. Lakin bu silahların tamamı attachment olmadan geldiği için çok sade kalıyorlar. Bu yüzden gayeniz açabildiğiniz kadar kutu açarak farklı renk kodları ile belirlenmiş silahlara erişmek oluyor. Yani Destiny’deki “renkler nadirliği temsil etsin” sistemi Warzone’a da getirilmiş.

Bu ne demek oluyor diyenler için şöyle açıklayayım: farklı renkler ile belirlenmiş silahlar, renksiz kardeşlerine nazaran daha dolu oluyor. Yani al renktekilerde Red Dot, ACOG ya da gibisi görüş destekleri bulunurken, standart silahlarda yalnızca arpacıktan bakabiliyorsunuz. Silahların renk kodları da nadirliğe nazaran belirlendiğinden, sarı silahların en çok attachment’a sahip olanlar olduğunu anlayabiliyorsunuz. Yeniden de bu renk skalasının tepesindeki silahların “en iyileri” olduğu mealine gelmiyor. Bu arada keşfettiğiniz silahların Çağdaş Warfare’in kendi bünyesindeki “blueprint’ler” olduğunu hatırlatmakta yarar var.

Gulag Misafiri

Hepinizin bildiği üzere, öldükten sonra ekip arkadaşlarınızın sizi kaldırması mekaniği hayatımıza Apex Legends ile girdi. Günümüzdeki pek çok battle royale oyunu üzere Warzone da bu tip bir sisteme adapte olmuş. Ama oyuna, bu sistemi epey sefalı ve farklı hale getirecek bir mekanik eklenmiş.

Oyun içerisinde birinci defa öldüğünüzde kollarınızdan tutan iki er sizi Gulag ismi verilen hapishane/işçi kamplarından birine atıyor. Bu ortamda hayatta kalmak için yapmanız gereken tek şey rakibinizi öldürmek. 1v1 savaşlar düzenlenen Gulag’ın içerisinde külliyen rastgele silahlar ile rakibinizi oyundan düşürmeye çalışıyorsunuz. Aslında Gulag, Çağdaş Warfare’in Gunfight modunu andırıyor diyebiliriz. Buradan aldığınız galibiyet sizi tekrar haritanın üzerine atıveriyor.

Ama oldu da Gulag’daki savaştan mağlup ayrıldınız. İşte tam burada Warzone’un “para” mekanikleri devreye girmeye başlıyor. Açtığınız her sandıktan ve haritanın her bucağından çıkan bu paralar sayesinde istasyonlardan pek çok özellik açılabiliyor. Bu seçenekler arasında Gulag’da kaybeden ya da 2. kere düşen grup arkadaşınızı kaldırma opsiyonu da bulunuyor.

Yeniden de bu istasyon sayesinde çeşitli killstreak armağanları, perk’ler ve çok daha fazlasını açabiliyorsunuz. Örneğin arkadaşınızı kaldırmak konumuna paranızı self-revive özelliğine harcayabilirsiniz. Bu sayede konuma düştüğünüzde kendinizi kaldırabiliyorsunuz. Ve emin olun bu perk oyunun ilerleyen safhalarında çok işinize yarıyor. Velev oyunun Plunder ismi verilen ve yalnızca para toplamaya odaklı sefalı bir modu da bulunuyor.

Adalet Bunun Neresinde?

Oyunun Çağdaş Warfare oyuncularına “haksız bir avantaj” sağladığı görüşüne katıldığımı da söylemek isterim. Mahsusen Loadout Drop’lardan seçebileceğiniz sınıflarınız, perk’ler ile birlikte geldiği için yeni Warzone oyuncularına büyük mesele yaratabiliyorsunuz. Tabi haritada 150 kişinin bulunuyor olması silahlarınızı da hakikat seçmeniz gerektiği manasına geliyor.

Bununla birlikte kullanabileceğiniz Field Upgrade’ler de sizleri bekliyor. MW’den tanıdığımız Dead Silence üzere özellikler burada kutulardan toplayabileceğiniz ve bir defa kullanabileceğiniz ekipmanlar haline getirilmiş.

Ping ya da işaretleme sistemi de Apex Legends’dakine epey benziyor. Ekipmanları ya da noktadaki silahları işaretleyebildiğiniz üzere, grup arkadaşlarınızdan mermi ya da zırh üzere destekler de isteyebiliyorsunuz. Bu durum muhaberesi bir oldukça kolaylaştırıyor.

Son Laf

Battle royale oyunlara hayli hengam gömmüş biri olarak, tıbbın en yeterli örneklerinin bile yavaş yavaş tatsız gelmeye başladığını hissediyorum. Aslına bakarsanız Warzone, getirdiği değişik yenilikler ile çeşide farklı bir bakış açısı getirmiş. Yeniden de hala temel Çağdaş Warfare’in bana çok daha cazip geldiğini söylemeden edemeyeceğim. Tabi ki bu yalnızca benim görüşüm.

Dürüst olmak gerekirse Warzone; Çağdaş Warfare’in düzgün işleyen mekaniklerini, battle royale cinsine getirilen yeni özellikler ile tek potada eritmeyi başarmış. Tıbbın en düzgünü olmasa da, yeterli örneklerinden biri olduğu kesin. Şayet güzel bir kadronuz varsa, Verdansk’ta sefalı saatler geçireceğinizi söyleyebilirim.

Beğen

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir